آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
، سیما فرهودی2
، ندا پورجعفری3
| این مطالعه به بررسی اثر فاصله میان دو پلتفرم خورشیدی شناور بر رفتار هیدرودینامیکی آنها تحت تأثیر امواج دریا میپردازد. بدین منظور، مدلسازی عددی با استفاده از روش المان مرزی در نرمافزار AQWA انجام شد. پس از اعتبارسنجی مدل، آرایشی شامل دو پلتفرم خورشیدی شناور مجهز به سیستم مهاربندی در نظر گرفته شد که در فواصل ۱۳ و ۱۸ متر از یکدیگر قرار داشته و از طریق اتصال بالجوینت به هم متصل بودند. تحلیلهای هیدرودینامیکی در حوزه فرکانس و تحت تأثیر امواج منظم با ارتفاعها و جهات مختلف انجام شد و عملگر دامنه پاسخ هر پلتفرم در شش درجه آزادی ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که در حرکات سرج و سوای، افزایش فاصله موجب جابهجایی فرکانسهای تشدید میشود؛ بهگونهای که در فاصله ۱۳ متر پیک پاسخ در بازه 013/0 تا 015/0 rad/s قرار دارد، در حالیکه در فاصله ۱۸ متر به محدوده 015/0 تا 018/0 rad/s منتقل میشود که بیانگر افزایش سختی هیدرودینامیکی و کاهش کوپلینگ بین پلتفرمها است. در حرکت هیو، تغییر محسوسی در فرکانس طبیعی (حدود 3/1 rad/s) مشاهده نشد، اما دامنه پاسخ در فاصله بیشتر افزایش یافت که نشاندهنده کاهش تداخل هیدرودینامیکی میان پلتفرمها است. در حرکات رول و پیچ نیز پیک پاسخ در بازه 1 تا 2 rad/s قرار داشته و افزایش فاصله موجب تفکیک واضحتر مودها و برجستهتر شدن برخی پیکها میشود. در حرکت یاو نیز پیکهای اصلی در فرکانسهای بسیار پایین حدود 01/0 تا 04/0 rad/s برای هر دو فاصله دیده شد و تغییر فاصله بر دامنه پاسخ نسبت به موقعیت فرکانسی آن بیشتر اثر گذار است. در مجموع، نتایج نشان میدهد که فاصله میان پلتفرمهای خورشیدی شناور میتواند نقش مهمی در شدت اندرکنش هیدرودینامیکی و پاسخ دینامیکی سامانه در شرایط دریایی ایفا کند. |

| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |