آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
، ناصر شابختی*1
| موجشکنهای شناور بهعنوان یکی از راهکارهای مؤثر در کنترل و جذب انرژی امواج در سالهای اخیر، بهویژه بهدلیل قابلیت احداث در آبهای عمیق، نصب سریع، جابهجایی آسان و جلوگیری از تجمع رسوبات، بهشکل فزایندهای مورد توجه قرار گرفتهاند. با این حال، سامانه مهاربندی همچنان از آسیبپذیرترین بخشهای این سازههاست و بیشترین تخریبها معمولاً در ناحیه اتصالات رخ میدهد. ازاینرو، طراحی کارآمد هنگامی حاصل میشود که علاوه بر عملکرد هیدرولیکی مناسب، نیروهای وارد بر خطوط مهار نیز بهخوبی کنترل شوند. در این پژوهش، با هدف کاهش نیروهای مهاربندی و ارتقای پایداری سازه، تأثیر دو عامل تخلخل پانتونها و وجود زیرسازه مستهلککننده انرژی بهصورت آزمایشگاهی بررسی شده است. آزمایشها در کانال موج آزمایشگاه دانشگاه علم وصنعت ایران با مدل فیزیکی موجشکن دوپانتونی متخلخل در مقیاس 1:30 انجام گرفت و رفتار سازه در برابر ۴۰ حالت موج منظم با پریود و ارتفاع متفاوت تحلیل شد. تغییرات نیرو در خطوط مهاربندی جلو و پشت سازه اندازهگیری و نتایج برای حالتهای مختلف تخلخل و وجود وجود زیرسازه مقایسه گردید. یافتهها بیانگر آن است که افزایش تخلخل موجب کاهش قابلتوجه نیروهای مهاربندی میشود، در حالیکه اثر زیرسازه وابسته به پریود موج بوده و میتواند رفتار دوگانهای در کاهش یا افزایش نیروها داشته باشد. همچنین خطوط مهاربندی جلو و پشت رفتار متمایزی در برابر تغییر ارتفاع و پریود امواج نشان دادند. این نتایج میتواند راهنمایی مؤثر برای طراحی بهینه موجشکنهای شناور متخلخل با زیرسازه مستهلککننده انرژی باشد. |

| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |